Jasień (1 063 m n.p.m.) w Beskidzie Wyspowym

Jasień (1 063 m n.p.m.) to trzeci co do wysokości szczyt Beskidu Wyspowego, a jednocześnie ciekawa alternatywa dla znacznie bardziej popularnej Mogielicy. Dzięki podszczytowej polanie Skalne, góra oferuje atrakcyjną panoramę widokową na Tatry, Gorce i Beskid Sądecki. Do wycieczek na Jasień dobrą bazę wypadową stanowić będą miejscowości Lubomierz (szlak czarny i zielony), Lubomierz-Rzeki (szlak żółty), Wilczyce (szlak zielony i żółty), Półrzeczki (szlak zielony i żółty) czy też Szczawa (szlak zielony i żółty). W niniejszym wpisie opiszę wejście żółtym szlakiem z Lubomierza-Rzeki (z przełęczy Przysłop) oraz zejście czarnym szlakiem do centrum tej miejscowości.

Spis treści

1. Start z przełęczy Przysłop
2. Nowa Polana (800 – 860 m n.p.m.)
3. Trawers Myszycy i przełęcz Przysłopek
4. Przez Miznówkę na Jasień i Kutrzycę
5. Urocza polana Łąki i zejście do przełęczy pod Kobylicą
6. Zejście do centrum Lubomierza
7. Mapa wycieczki
8. Bibliografia

Start z przełęczy Przysłop

Dochodzi południe, gdy w pogodną, styczniową sobotę wraz z Martyną i Jaromirem meldujemy na przełęczy Przysłop (750 m n.p.m.) w należącym do Lubomierza osiedlu Rzeki. W pierwszej części naszego dzisiejszego trekkingu mieliśmy okazję odwiedzić Kudłoń oraz przejść przez urokliwe polany Gorc Troszacki i Podskały. Wyruszyliśmy czarnym szlakiem z centrum Lubomierza, a na przełęcz zeszliśmy szlakiem żółtym.

Przysłop oddziela dwa sąsiadujące ze sobą pasma – Gorce i Beskid Wyspowy. Przez przełęcz przebiega asfaltowa droga wojewódzka nr 968, łączącą Mszanę Dolną z Zabrzeżem. Znajduje się tu też sklep spożywczy, kapliczka oraz pole kempingowe. Przy drodze umiejscowiono przystanek autobusowy, umożliwiający dostęp do szlaków niezmotoryzowanym turystom (zatrzymują się tu m.in. prywatne busy kursujące na linii Kraków – Szczawnica).

Nowa Polana (800 – 860 m n.p.m.)

Naszą wycieczkę kontynuujemy szlakiem żółtym. Warto powiedzieć, że trasa ta stanowi dalszy ciąg słynnego gorczańskiego szlaku dziesięciu polan, wytyczonego jeszcze w 1925 roku przez niezwykle zasłużonego dla rozwoju polskiej turystyki górskiej ks. Walentego Gadowskiego (tego samego, który oznakował tatrzańską Orlą Perć oraz pienińską Sokolą Perć). Przez pierwsze kilkaset metrów podążamy asfaltową drogą przez najwyżej położone zabudowania Lubomierza. Następnie, żółty szlak raptownie odbija w lewo. Przechodzimy przez leżące nad domami pole, a następnie na moment nurkujemy w świerkowym lesie.

Po kilku minutach las rzednie, a my wychodzimy na obszerną Nową Polanę (800 – 860 m n.p.m.). Podobnie jak w sąsiednich Gorcach, tak i w Beskidzie Wyspowym jeszcze kilkadziesiąt lat temu górskie zbocza pełne były pasących się owiec. Na cele pasterskie użytkowana była również i Nowa Polana, o czym najlepiej świadczy znajdujący się w jej środkowej części szałas. Swoją drogą, w latach 60′ XX wieku Polska Akademia Nauk na tej i sąsiednich polanach prowadziła nawet badania nad beskidzką kulturą pasterską.

Z polany roztacza się bardzo sympatyczny widok na pobliskie Gorce. W dni o wyjątkowej przejrzystości powietrza zobaczyć stąd można również i Tatry. Szlak żółty prowadzi wschodnim skrajem polany i doprowadza nas do niewielkiego domku letniskowego.

Trawers Myszycy i przełęcz Przysłopek

W tym miejscu oznakowanie na moment staje się nieco mniej intuicyjne. Szlak okrąża polanę, wiedzie jej północnym skrajem, a następnie z powrotem nurkuje w lesie. Trawersujemy teraz zbocze Myszycy (872 m n.p.m.), aby chwilę później pokonać fragment łagodnego zejścia do przełęczy Przysłopek (770 m n.p.m.).

Przysłop… Przysłopek… Wiecie skąd to się w ogóle wzięło? Otóż słowo „przysłop” ma korzenie wołoskie i oznacza po prostu… przełęcz. Można więc domniemywać, że jeżeli któraś z przełęczy nie nosiła szczególnych cech charakterystycznych nazywano ją po prostu Przysłopiem… Nasz Przysłopek oddziela Myszycę od Jasienia. Na przełęczy znajdziemy pojedyncze zabudowania, do których doprowadzona jest asfaltowa droga. Na Przysłopku znajduje się również obszerna polana z widokami m.in. na Mogielicę, Gorce oraz zawsze piękną Królową Beskidów, Babią Górę.

Przez Miznówkę na Jasień i Kutrzycę

Beskid Wyspowy ma pewną cechę charakterystyczną: potrafi ostro zmęczyć. Nie są to góry przesadnie wysokie, ale nierzadko sakramencko nachylone. Ale ponieważ od każdej reguły istnieje wyjątek, obrane przez nas podejście na Jasień jest akurat dosyć przystępne. Szlak z przełęczy Przysłopek na szczyt wymaga pokonania 290 metrów różnicy wysokości na dystansie ponad dwóch kilometrów. Po drodze mijamy jeszcze niewielką polanę Okółczysko oraz mało wybitny szczyt Miznówki (969 m n.p.m.). Na szczyt Jasienia (1 063 m n.p.m.) docieramy o godzinie 13.15, a więc ok. półtorej godziny po opuszczeniu przełęczy Przysłop.

O ile sam szczyt Jasienia jest całkowicie zalesiony, tak dosłownie 100 metrów od niego, przy szlaku żółtym, znajduje się bardzo widokowa polana Skalne. Ciągnie się ona przez ok. 300 metrów do Kutrzycy (1 053 m n.p.m.), uznawanej najczęściej za boczną kulminację Jasienia. Na szczycie znajduje się urocza kapliczka oraz tablica informacyjna z mapą Beskidu Wyspowego.

Z polany roztacza się piękny widok na inne szczyty Beskidu Wyspowego (m.in. na Mogielicę, Modyń, Cichą, Ostrą), Gorce (m.in. na Gorc, Kiczorę Kamienicką z masztem przekaźnikowym, Wielki Wierch), Beskid Sądecki, Pieniny oraz na Tatry. Wiosną jest to jedno z niewielu miejsc w Beskidzie Wyspowym, gdzie można zaobserwować krokusy. O pasterskiej przeszłości tutejszych polan przypomina znajdujący się tu szałas, wyremontowany przez członków Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich z Katowic. W latach 80′ XX wieku na polanie Skalne gospodarował zresztą jeden z ostatnich beskidzkich baców – Wojciech Opyd z wioski Białe.

Urocza polana Łąki i zejście do przełęczy pod Kobylicą

Gdybyśmy dalej szli szlakiem żółtym, doszlibyśmy do Tymbarku przez Krzysztonów, Mogielicę i Łopień. My jednak zawracamy się z polany Skalne na główny wierzchołek Jasienia, a następnie kontynuujemy wycieczkę szlakiem zielonym. Idziemy teraz łagodnym grzbietem przez zalesione tereny. Po ok. kilometrze wędrówki docieramy do kolejnego punktu widokowego – niesamowitej polany Łąki (ok. 1000 m n.p.m.). Roztacza się stąd fantastyczna panorama na pozostałe wyspy Beskidu Wyspowego (m.in. na Ogorzałę, Luboń Wielki, strzelisty Szczebel, zwalisty Lubogoszcz czy też na fragmenty pasma Lubomira i Łysiny), Beskid Makowski i Beskid Żywiecki (m.in. na Babią Górę oraz pasmo Policy).

Następny kilometr mija nam pod znakiem leśnego zejścia z polany Łąki na przełęcz pod Kobylicą (874 m n.p.m.), oddzielająca masyw Jasienia od mało wybitnego szczytu Kiczory (901 m n.p.m.). Fragment jest dosyć stromy i wąski, a w dzisiejszych warunkach – mocno oblodzony. Schodzimy więc bardzo ostrożnie, co jakiś czas zastanawiając się czy nie powinniśmy ubrać raczków. Na przełęczy pod Kobylicą znajduje się kolejna urocza polana – polana Folwarczna, oferująca panoramę na pobliskie szczyty Beskidu Wyspowego.

Zejście do centrum Lubomierza

Dzięki czujności Jaromira, na polanie Folwarcznej czynimy ostry skręt w lewo. Schodzimy teraz szlakiem czarnym, biegnącym w kierunku centrum Lubomierza. Trasa ewidentnie nie należy do najczęściej uczęszczanych – pomimo że w Beskidach od dawna nie było świeżego opadu śniegu, szlak pozostaje bardzo słabo przetarty. Przez większość dystansu ścieżka opada dosyć łagodnie – utrata 400 metrów wysokości rozłożona jest tu aż na 3 kilometry.

Idziemy teraz głównie przez świerkowy las, ale po drodze mijamy jeszcze kilka mniejszych polan. Z czasem szlak robi się coraz szerszy, aż w końcu przybiera formę leśnej drogi. W ostatniej fazie naszemu zejściu towarzyszy sympatyczny widok na Gorce oraz majaczące w dole zabudowania Lubomierza. Wycieczkę kończymy ok. 15.00, co oznacza, że dzisiejsza wędrówka po Beskidzie Wyspowym zajmuje nam nieco ponad trzy godziny. Piękno beskidzkich lasów oraz liczne polany widokowe spowodowały, że ta nasza połączona, gorczańsko-wyspiarska wyrypa stała się naprawdę magiczna. Polecam serdecznie!

Data wycieczki: 25 stycznia 2025 roku

Statystyki wycieczki: 11,5 km, 400 metrów różnicy wysokości

Dziękuję za poświęcenie czasu na przeczytanie mojego wpisu! Jeśli chcesz być na bieżąco z nowymi treściami, zapraszam do śledzenia mnie na Facebooku i Instagramie! Będę wdzięczny za każde polubienie, komentarz i udostępnienie. Jeżeli uważasz moje treści za wartościowe i chcesz mnie wesprzeć zapraszam do postawienia mi wirtualnej kawy na buycoffee.to.

Mapa wycieczki

Bibliografia

• Gacek D., Beskid Wyspowy. Przewodnik, wydanie III, Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2021.
• Gorce. Przewodnik dla prawdziwego turysty, wydanie III, Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2020.